Problem, który znam aż za dobrze

Żyjemy w systemie, który od dziecka wpaja nam prosty schemat:

ciężka praca → sukces → szczęście

Brzmi logicznie, motywująco i… podejrzanie prosto?

Prawda jest taka, że życie rzadko działa według prostych strzałek.

Sukces, który nie daje szczęścia

Przez ostatnie dobre 5 lat zasuwałem. Wiesz jak to jest, ciągle w pracy, często po godzinach, nieustannie do przodu.

Z perspektywy obserwatora?

Same sukcesy:

spłacony kredyt

dobra kasa

samochód w leasingu

Checklistę „udane życie” mógłbym odhaczyć bez wahania.

Problem w tym, że nie byłem szczęśliwy

Nie czułem, że to, co robię, zostawia po sobie większą wartość. Miałem wrażenie, że po prostu jestem, a nie żyję. Pieniądze i sukces kompletnie rozstroiły mi radar celu. Dobra materialne stały się celem samym w sobie. A to, z mojego doświadczenia, jest autostradą do wypalenia zawodowego.

A wypalenie? To paskudne uczucie:

nic się nie chce,

trudno być wydajnym,

trudno robić cokolwiek sensownie.

Dlaczego tak wielu z nas w to wpada

Obawiam się, że takich osób jak ja jest dużo więcej. Nie ma się co jednak obwiniać. Nie ma czasu tego analizować - znacznie łatwiej:

zarabiać coraz więcej,

awansować,

kupować kolejne dobra materialne

…niż:

szczerze poznać siebie,

zadać sobie pytanie dlaczego,

zastanowić się, po co robimy to, co robimy.

Zwłaszcza jako programiści. Czy to, co tworzysz, to tylko kolejny projekt? Czy stoi za tym jakaś idea? Czy to w ogóle Twoja droga, czy po prostu dobrze płatna?

Odwrócenie wzoru

W pewnym momencie dotarło do mnie coś bardzo prostego i bardzo niewygodnego.

Ten wzór jest… odwrotny.

Żeby mieć satysfakcjonujące, pełne sukcesów życie zawodowe, trzeba zacząć od szczęścia

To własnie bycie szczęśliwym sprawia, że:

chce Ci się wstawać rano do roboty,

chce Ci się pracować,

jesteś bardziej skupiony i efektywny.

A dopiero to prowadzi do sukcesu.

Schemat wygląda więc następująco:

szczęście → efektywna praca → sukces

I nagle sukces przestaje być obsesją, bo jesteś już w miejscu, do którego większość ludzi dopiero próbuje dotrzeć.

No dobra, fajnie - ale jak zacząć być szczęśliwym?

Nie mam złotej recepty, ale mam krótki przepis, który u mnie działa zaskakująco dobrze.

Poznaj siebie

Wyznacz cel, który wynika z tego, czego chcesz, a nie z tego, co „trzeba”.

Podziel cel na mniejsze, mierzalne wyzwania.

Rozpisz, czego potrzebujesz do pierwszego wyzwania

Po osiągnięciu celu - definiuj kolejny

I nie chodzi nawet o to, że w ten sposób szybciej dojdziesz do upragnionego stanu (choć to też).

Znacznie ważniejsze jest coś innego.

Dlaczego droga i wyznaczenie kolejnego celu są ważniejsze niż cel?

Szczęście bardzo rzadko siedzi na mecie. Kiedy osiągasz cel to się adaptujesz.

Nasz mózg to przebiegła bestia.

Kupić własne mieszkanie? Po pół roku to normalka.

Nowy samochód z salonu? Przestaje robić wrażenie szybciej, niż myślisz.

Sama realizacja wyzwań, poczucie ruchu, sensu i sprawczości daje więcej szczęścia niż sam fakt „osiągnięcia”.

Co ciekawe - działa to też w drugą stronę. Adaptujemy się również do trudnych sytuacji.

Masz willę z basenem i nowe auto? Wrócisz do prostszego życia i po czasie też się zaadaptujesz bez trwałego uszczerbku na szczęściu. Trust me, I’m engineer 🥲

CodeStoryBro powstał właśnie z tego miejsca

Z potrzeby sensu, autentyczności i budowania czegoś, co wykracza poza „kolejny projekt”.

Chcę opowiadać historie o drodze, o decyzjach, o błędach, o szukaniu własnego „dlaczego”. Jeśli ten tekst sprawił, że choć na chwilę się zatrzymałeś - to znaczy, że było warto. 😁